Hier word ik blij van
Deze week stond in de krant die wij lezen een artikel met de kop “Wie familie en kerk heeft, ervaart meer zingeving”. Het Centraal Bureau voor de Statistiek publiceerde de resultaten van een onderzoek naar hoe Nederlanders hun leven ervaren: wat maakt het leven de moeite waard? En wat geeft mensen het gevoel iets bij te dragen aan de maatschappij?
In de berichtgeving ontdek ik twee lijnen, een stijgende en een dalende. De dalende lijn is, dat 5 jaar geleden 92% van de mensen het leven de moeite waard vond - en nú is dat 90%. Nog steeds heel veel, vind ik.
Het CBS constateert dat mensen die niet veel sociale contacten hebben, minder zingeving ervaren dan anderen. Vooral jongeren (18 - 25 jaar) hebben daar last van. In 2020 gaf 70% van hen aan iets te kunnen bijdragen aan de samenleving, nú is dat 58%. Ook veel 75-plussers zien zichzelf als vrij nutteloos voor de samenleving. Dat dit gevolgen heeft voor het gevoel van eigenwaarde, lijkt mij duidelijk.
Positief is te noemen dat mensen die vrijwilligerswerk doen, betrokken zijn bij een vereniging of regelmatig contact hebben met familie, vrienden of buren, hun leven als zinvol ervaren. Dat geldt vooral voor gelovigen: zowel christenen als moslims vinden het leven meer de moeite waard dan mensen zonder godsdienstige overtuiging en zijn van mening dat zij een steentje kunnen bijdragen aan de opbouw van de samenleving. “Vooral het belang van sociale contacten onder gelovigen valt op”, zegt een van de onderzoekers van het CBS.
Kijk, dáár word ik nou blij van. Zo’n bericht stimuleert mij om door te gaan als jongerenwerker en om ‘s zondags als voorganger het hoopgevende evangelie van Jezus te delen in verschillende gemeenten. Wat ik al járen verkondig en zelf zo ervaar, wordt bevestigd door een niet-kerkelijk of religieus onderzoek. Namelijk dat betrokken zijn bij een kerkelijke gemeente goed is voor je geestelijk welzijn en van betekenis is voor anderen. En als je de neergaande lijn die zichtbaar is - de toenemende ervaring van nutteloosheid, eenzaamheid en leegte - daarbij betrekt, bevestigt dat voor mij de waardevolle rol en belangrijke taak van de kerk.
Al heb ik eigenlijk zo’n bevestiging niet eens nodig. Liever let ik op Jezus die tegen Zijn volgelingen zegt: “Jullie zijn het zout van de aarde en het licht voor de wereld”. Hoe mooi is dat! En vervolgens worden zij door Hem uitgenodigd en uitgedaagd smaak te geven aan het leven en licht te brengen bij mensen voor wie het leven donker is.
Daar wil ik voor gaan!