De GR 34 (Grand Rendonnée) is een langeafstandswandeling langs de randen van Bretagne, totaal maar liefst 2000 km.

22 APRIL 2026
Van tijd tot tijd nemen we een (halve) dag vrij om de natuur in te trekken. We lopen - in etappes van 10 à 12 km. - het Groene Hartpad. Dichtbij waar we wonen en prachtige omgeving om al wandelend te genieten en tot rust te komen. Vandaag was weer zo'n wandeldag, rond de Nieuwkoopse Plassen - prachtig! Dankbaar dat we dit kunnen doen.

MAART 2026
De natuur ontwaakt, de lente is in aantocht. Hoe bijzonder te zien dat de loop van de seizoenen doorgaat wát er ook maar gebeurt in de wereld. Dank daarvoor aan God de Schepper.

FEBRUARI 2026
Door dit parkje loop ik regelmatig als ik de hond uitlaat. Even een rustmomentje, goed voor lichaam en geest.

JANUARI 2026
Winter in Ter Aar. De weilanden zijn bedekt met een laag sneeuw. Dat gebeurt niet zo vaak in Nederland.
Het openbare leven is ontregeld. Wegen zijn glad en onbegaanbaar, treinen rijden niet omdat wissels bevroren zijn, honderden vluchten op Schiphol zijn gecanceld - ook dat gebeurt niet vaak in Nederland. En dus blijven mensen thuis en werken thuis, gaan vergaderingen en bijeenkomsten niet door (ook catechisaties in de kerk worden afgelast) en moeten reizigers uren of misschien wel dagen wachten - heel vervelend.
Deze winterse dagen laten wel weer zien dat het leven niet maakbaar is - iets wat veel mensen zich wel verbeelden en waar ze alles voor over hebben. Contrôle, contrôle, want stel je voor dat het anders loopt dan jij in je hoofd hebt. Ik chargeer natuurlijk, maar tegelijk herken ik er wel iets van, ook bij mijzelf. En dan komt bij mij de vraag op: "wat geeft mij rust en houvast?" Als christen weet ik heel goed dat ons houvast vastligt bij God en dat Jezus echte rust en zekerheid geeft - dat heeft Hij zelf beloofd: "kom maar bij Mij en Ik zal je rust geven".
Ik houd mezelf voor - en dat meen ik oprecht - dat mijn leven in Gods handen is. Dat het Hem nooit uit de hand loopt. Dat de weg die Hij mij wijst, altijd begaanbaar is, omdat Hij meegaat. Dat ik nooit gecanceld word omdat ik voor Hem kostbaar, waardevol en geliefd ben.

NOVEMBER 2025
Op deze foto loop ik op het strand. Niet in Nederland, maar in Canada: Victoria Beach, 100 km. ten noorden van Winnipeg. Een prachtige plek waar op deze zondag namiddag een serene stilte en rust heerst. Geen auto's, geen vliegtuigen, geen ander lawaai. Alleen maar stilte.
Het is 23 november 2025. Ik ben ruim een week op familiebezoek bij onze zoon en schoondochter en hun 2 kinderen, die in Winnipeg wonen. Met zoon Jeroen ben ik hier naartoe gereden om hun vakantiehuis te zien, dat hier vlakbij staat.
We genieten samen van deze prachtige zonsondergang. Dit is quality time, zeggen we tegen elkaar. We zeggen ook dat dit een plek is waar je tot rust kunt komen en ook: een plek om contact met God te zoeken. Zo ervaar ik dat ook, op het moment zelf en achteraf. We zijn onder de indruk van deze bijzonder fraaie zonsondergang: wat is Gods schepping mooi, wat is de Schepper van dit alles groot. Als de zon onder is, stappen we weer in de auto en rijden terug naar Winnipeg, rechtstreeks door naar een jongerenavond van de kerk waar Jeroen en Julie bij horen. Zo'n 80 jongeren van 14 - 18 jaar zingen 2 uur na zonsondergang luidkeels onder begeleiding van een spetterende band: "Praise the Lord, o my soul". Inderdaad: prijs de Heer, want Hij is groots! Eerder die dag hadden we in de kerk gezongen: "all my life You have been faithful ... I will sing of the goodnesse of God".

OKTOBER 2025
Herfst in de Ardennen

JULI 2025
Het is zomer. We zijn op vakantie geweest in Italië. In Tignale, een dorpje aan de westkant van het Gardameer. Vanaf ons terras hebben we een fantastisch mooi uitzicht op het meer, waar we 550 meter boven zitten, en op de Monte Baldo, het bergmassief aan de overkant. Op de laatste avond komen dreigende wolken aandrijven vanuit het oosten. De bui komt vanaf de Monte Baldo het meer op. Maar wat bijzonder: verder dan dat komt de regen niet en we krijgen een adembenemend mooie regenboog te zien - alsof het een afscheidscadeau is.
Die wil ik op de foto krijgen, en dat is me gelukt.

Ik moest direct denken aan het lied:

Een boog in de wolken als teken van trouw
staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet
en ik bij U veilig,
U die mij ziet.

Voor mij een momentje van aangeraakt worden door de goedheid en liefde van God. Verborgen aanwezig deelt Hij mijn bestaan; Hij is adembenemend, ontroerend dichtbij. Want Zijn naam is "Ik ben die Ik ben en Ik zal er zijn".

MEI 2025
8 mei 2025. Met de bijbelgesprekskring van de kerk waar ik jongerenwerker ben (NGK Het Baken Bergschenhoek) maken we een avondwandeling door het prachtige natuurgebied Rottemeren. Zo'n aanlegsteiger nodigt uit om even van de route af te wijken en te lopen tot je niet verder kunt en dus terug moet. Toen ik dat deed, dacht ik niet direct aan een meditatief momentje. Het was gewoon een rustige voorjaarsavond met mooie gesprekken al wandelend in een typisch Hollands landschap.
Ik wens je toe dat jij ook mooie avonden hebt waar rust van uitgaat, waar je God voor kunt danken.

MAART 2025
8 maart 2025. Een stralende zaterdag, 18 graden. De lente komt er aan. De zee biedt een prachtig weids perspectief. Ik ga graag naar het strand voor een strandwandeling, alleen of samen. De zee roept bij mij altijd een gevoel van vrijheid op, ruimte. Vaak voel ik mij dan net wat dichter bij God dan in het dagelijkse leven.
Heb jij dat ook wel eens?

JANUARI 2025
Het is winter. De natuur lijkt dood. Het is soms koud. Maar intussen gaat het gewone dagelijkse leven door.
Misschien voel jij je van binnen ook een beetje dor of doods en is het kil en koud. Maar weet je dat de natuur in de kou van de winter sterker wordt en zich voorbereidt op iets nieuws, een nieuwe lente, nieuw leven. Het zou zomaar kunnen dat dit bij jou ook zo is. Houd moed!