Internetpagina's van Johan Trommel

Bijbelwoord voor vandaag

Waarom eten we nog erwtjes?

 
Gisteravond was ik in Wolvega. Een kleine kerkelijke gemeente (± 75 leden) bezint zich op de vraag: "hoe willen we als gemeente verder?" Ze hebben hulp gevraagd in dit proces van bezinning en het toerustingsbureau van de Nederlands Gereformeerde Kerken verzorgt zes avonden om hen te ondersteunen bij deze zoektocht naar hoe gemeente te zijn in de toekomst.
Ik ben uitgenodigd door toeruster Klaas om deze avonden mee te maken als "toehoorder". Heel fijn om er bij te mogen zijn. In mijn zoektocht naar een nieuwe invulling van mijn predikantschap krijg ik hiermee een mogelijkheid mij te oriënteren en af te tasten of toerusten van kerkenraden en gemeenteleden bij mij past. Ik ben er inmiddels wel achter dat ik dit heel fijn werk vind om te doen. Ik geniet van het contact met mensen en ben ik blij dat ik een klein steentje kan bijdragen aan deze toerusting in Wolvega.
 
Gisteren was de tweede avond. Ruim 20 mensen waren er. Klaas bespreekt met hen het prachtige boekje van Marius Noorloos: "Leven uit de bron". Het ging over de kern van het gemeente-zijn. Noorloos noemt drie dingen:
     • hart voor de Heer
     • hart voor elkaar
     • hart voor Gods bevrijdende werk in de wereld.
Prachtig onder woorden gebracht: leven als gelovige en als gemeente is leven vanuit je hart.
Toen we "hart voor elkaar" bespraken, kwam het gesprek er op dat we allemaal verschillend zijn en dan ook verschillend reageren op b.v. een kerkdienst of preek. Wat de één erg aanspreekt, raakt een ander minder.
De sfeer was open en ontspannen. Dat merkte Jan ook en hij vertelde:
Laatst hoorde ik van een echtpaar dat jarenlang eens per week erwtjes at. Ze deden dat omdat ze van elkaar wisten dat ze graag erwtjes lustten. Op een keer zei de een tegen de ander: "weet je, eigenlijk vind ik erwtjes niet zo heel lekker, maar omdat jíj ze zo graag lust, eet ik ze ook". Waarop de ander zei: "ik dacht dat jíj graag erwtjes lustte; ik vind er eerlijk gezegd ook niet zo veel aan. Waarom eten we dan nog erwtjes?"
Mooi hè! Deze man en vrouw hielden van elkaar en leefden in de veronderstelling dat de ander van erwtjes hield, omdat dat ooit zo gezegd was. Maar ze vergaten met elkaar hierover te praten en te checken of hij of zij nog steeds dezelfde smaak en voorkeur had.
 
Ik heb genoten van de avond. Op de terugweg moest ik weer denken aan de anecdote van Jan. Het houdt ons een spiegel voor. Ik denk dat het heel belangrijk is dat we hart voor elkaar hebben en dat laten merken in een liefdevolle houding met respect voor elkaar. Ik heb waardering voor mensen in de kerk die zeggen tegen een ander (b.v. een ouder iemand tegen een jongere): "als jij genoten hebt van de dienst van vandaag en daardoor een stukje gegroeid bent in je geloof, dan ben ik daar blij om. Dan wil ik wel een stapje terug doen, omwille van jou". Ik denk dat deze houding ons allemaal zou sieren; het draait in de kerk immers niet om mij, het gaat om God, om Jezus en om liefdevol respect voor elkaar. Maar het is wel zaak met elkaar in gesprek te blijven en niet ervan uit te gaan dat een ander wel dit of dat zal vinden of zus of zo zal denken.
Ik hoop van harte dat de mensen in Wolvega dit hebben opgepikt gisteravond. Meer nog, het is mijn wens dat mensen in de kerk niets liever willen dan échte ontmoetingen met hart voor elkaar. En dat in een veilige sfeer vaak gevraagd wordt: "hoe kun jij groeien in je geloof? wat zou jij nodig hebben om dichter naar Jezus te groeien en toegewijd volgeling van Hem te zijn? En wat kan ik daaraan bijdragen?"
 
Ik kijk uit naar de volgende avond in Wolvega. Dan zal ik Jan vragen of het echtpaar nu spruitjes eet.
 

Marius Noorloos - Leven uit de bron

 

 

 

Leven uit de Bron haakt in op het verlangen het Evangelie hartverwarmend te beleven en aantrekkelijk door te geven. De toepassing van de in dit boek aanbevolen leef- en werkwijze heeft inmiddels veel gebruikers de vervulling van dit verlangen laten ervaren.

 

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen