Internetpagina's van Johan Trommel

Bijbelwoord voor vandaag

Kleine Hanneke is nu groot

 
Gisteravond was ik bij vrienden thuis. Ze hadden mij uitgenodigd te komen eten, omdat Anneke een paar dagen in Istanbul is bij onze Jeroen en Julie en kleine Elllis van 15 maanden.
Nadat we heerlijk, gegeten hadden, kwam - naar goede gewoonte - de Bijbel op tafel. We lazen een paar verzen uit Romeinen 8, gevolgd door een gedeelte uit een dagboekje van Dien de Haan. Dat ging over Gods gouden stippellijn door ons leven.
Bert en Tanja kennen de schrijfster vanuit de tijd dat ze in Zwolle woonden. Onder de naam Annie Verdelman schreef zij een aantal boekjes met wat we tegenwoordig ‘colums’ noemen (je zou er een weblog mee kunnen vullen). Eén van haar verhalen is geënt op de geboorte en doop van Hanneke, de jongste dochter van Bert en Tanja, “met vreugde verwacht, met liefde omringd”. Ik citeer uit het boekje (in 1992 geschreven): “Kleine Hanneke, in wat voor wereld ben jij geboren? Er zijn mensen die zeggen: dit is geen wereld meer om kinderen in geboren te laten worden. Soms zou je ze haast gelijk geven. Maar er is ook een regel uit een gedicht: “Zolang God kinderen in ons midden zendt, heeft Hij zich nog niet van ons afgewend”. Je krijgt nog veel te doen in deze wereld, Hanneke! Want je bent een kind van God, m’n kind. En God wil zo graag een groot gezin. (...) Kleine Hanneke, jij mag later aan de mensen en de kinderen die later op jouw weg komen, vertellen en laten voelen dat ze er mogen zijn: van God!”
Vooral de laatste zin raakte me. Kleine Hanneke is intussen groot geworden. Ze kwam een kwartier later thuis van haar werk en schoof bij aan tafel. Ik las haar deze passage nog eens voor en het ontroerde mij dat zij heeft geleerd te getuigen van haar Heer en God. Ze is bestuurslid van MainstreaM, een kleine organisatie in Lelystad die zich ten doel gesteld heeft de eenheid onder christenjongeren te bevorderen.

Mijn gedachten gingen verder en ik moest denken aan een klein briefje in de Bijbel, van Johannes, geschreven ongeveer 90 na Chr. Hij schrijft o.a. “Niets verheugt mij meer dan te horen dat mijn kinderen de weg van de waarheid volgen”. Dat hadden mijn woorden kunnen zijn, en ik weet zeker dat Bert en Tanja dit nazeggen. Ik ben heel dankbaar dat onze kinderen Jezus kennen.  Voor hen onze kleinkinderen Ellis en Sara bid ik ook dat ze de weg van Jezus mogen (blijven) gaan, als kinderen van God.

Ik heb ook een Hanneke in de familie gehad. Zij zou nu 30 jaar zijn. Negentien jaar geleden, toen de andere Hanneke net 2 was, is ons nichtje overleden. Ook zij was een kind van God en heeft tijdens haar ziekbed mogen getuigen van haar Heer en Heiland, zo jong als ze was. Het was voor ons allemaal een vreselijk moeilijke periode, maar God heeft ons kracht gegeven, want Hij is ons trouw gebleven. De gouden stippellijn van Zijn trouw en liefde zagen en zien we regelmatig.
Er zijn ook ouders van Hanneke’s en Petertjes, die hun kinderen andere wegen hebben zien gaan en daar verdriet om hebben. Hun geloof en vertrouwen wordt op de proef gesteld. Mogen zij net als wij, ervaren dat God trouw is en trouw blijft, hen troost en moed geeft in hun verdriet.
 
Anneke is vandaag weer thuis gekomen - en ze heeft genoten!
 

Reacties   

 
#2 Marlies 28-09-2012 18:38
Hoi pap,
Zat even op je site te neuzen en las toen dit berichtje. Erg mooi geschreven en het ontroerd me!
xx
 
 
#1 wil kappenberg 13-02-2012 14:58
Prachtig Johan
dat God zo goed en trouw is
en dat we er als vrienden voor elkaar
mogen zijn
groet Wil
 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen